Speciale informatie en wetenswaardigheden

Jaarverslag 2004
De Elborgh in het Jaar van de Boerderij
Artikel over Bronzen Tuinen
Vroegste vermelding van 'De Elborgh' (1359)
Het ontstaan van Elborgh (Elburg)
Leden van de steenhouwersgroep

Gedeelte uit het artikel uit Apeldoornse Courant van 05-06-2003
Bronzen tuinen
door Madeleine Rood

5 JUNI 2003 - CULTUURBIJLAGE - Een beeldentuin heeft ruimte nodig. Toch minstens een hectare, liever twee. En dus liggen de meeste tuinen in de regio verscholen in het groen, of aan rustige boerenlandwegen. Daar, meestal bij een historische, opgeknapte boerderij, komen de beelden goed tot hun recht. Het is soms even dolen en dwalen, maar gelukkig bieden de beeldentuinen op internet een goede routebeschrijving.


Beeldentuin De Elborgh in Elburg
(Foto Yvonne Pieters)

Achter elke tuin schuilt een andere filosofie. Meestal is het uiteindelijke doel de beelden uit de tuin te verkopen, hoewel de tuineigenaren zelf vaak liefhebbers zijn en een passie voor sculptuur hebben. De ene tuin is een podium voor beeldhouwers uit Zimbabwe, de andere puur een groene ruimte om ideeën op te doen. Een derde is weer ‘gewoon‘ een prachttuin, waaraan grote beelden tijdelijk een extra dimensie geven. Of je nu koper bent of niet, wandelend door de tuinen valt er veel te genieten.

OASE

Ondanks de balkende ezels is De Elborgh, net buiten de stad erg beschut gelegen, een oase van rust. Het is prettig wandelen en vertoeven rond de historische boerderij, waarvan het voorhuis uit de zeventiende eeuw stamt en de rest uit 1816. Groen en sculpturen staan in een prettige verhouding; geen van beide overheersen. De tuin is twee hectare groot en is royaal van opzet. Grote en kleine beelden, in allerlei materialen: steen, glas, brons, keramiek. Het uitgangspunt was hier duidelijk een passie voor beelden. ‘Wij verkopen alleen wat we zelf mooi vinden,‘ zegt Luc Timmers. Deze interim-directeur heeft met zijn vrouw Coby Krol vijf jaar lang een galerie gehad in Groningen, maar omdat ze vooral gek van beelden zijn, zochten ze meer ruimte buiten.

Sommige beelden staan wat verscholen, andere, zoals ‘The three sisters‘ van Ton Maria Nijhof staan te pronken op een kleine heuvel in het grasveld. Het zijn drie borsten van brons en serpentijn. Er is van alles in de tuin. Een prieeltje met een bronzen danser (‘Echo‘ van Romee Kanis), een vijver met een badende vrouw in brons langs de kant en in het donkere hoekje onder de oude eiken zijn wat ‘grafbeelden‘ te zien. Grafkunst. Om mensen op een idee te brengen. ‘Wij willen mensen vantevoren al dingen laten zien. Veel kunstenaars maken op verzoek grafkunst, meestal pas als de persoon is overleden. Maar hier is het vantevoren al te zien.‘

BAMBOE

Samen met De Elborgh is de beeldentuin in Paasloo de mooiste tuin, waar het het prettigst toeven is. De Paasloërhof is wijd en zijd bekend bij liefhebbers en niet voor niks. Harry en Martha Pluim kochten in 1997 de tuin (twee hectare) met boerderij (uit vermoedelijk 1850). Liefde voor bloemen en planten hadden ze al: in Steenwijk en Tuk hadden ze twee bloemisterijen. Eén zaak verkochten ze en toen de beeldentuin (met galerie en theeschenkerij) goed liep, verkochten ze ook de tweede. In zes jaar tijd is hun natuurtuin tot volle wasdom gekomen. Door het groen (met honderd soorten bamboe - specialiteit van Harry Pluim) slingert een wandelpad, dat de bezoeker langs 225 beelden van 38 kunstenaars leidt. Met kleine veldjes en onverwachte hoekjes krijgt de wandelaar het idee dat hij de tuin ontdekt. Figuratieve kunst, maar ook veel minder voor de hand liggende sculpturen. De beelden zijn net zo gevarieerd als de tuin zelf. Qua materiaalgebruik als uitvoering. In een oude observatiehut vlakbij de vijver zitten ‘De gebroeders Karamazov‘ van Karin van der Molen.
Top

Vroegste vermelding van 'De Elborgh'.

10 februari 1331
Schepenen van der Elborgh oorkonden, dat HERMAN heer HERMANSZOON verkocht heeft aan
WILHELM, zoon van ALEYD HEYNEMANS, de helft van een hof, liggende voor zijne deur tusschen de straat en de stadsgracht.
Gheschriven int jaer ons Heren dusent drehondert ende enendertich an Sente Scholaticen daghe
22 februari 1335
JOHANNES, bisschop van Traiectum, geeft aan de schepenen der stad in Elborgh toestemming een
gasthuis op te richten en daarbij een priester aan te stellen, en kent bovendien aan hen, die dit gasthuis begiftigen, een aflaat van 40 dagen toe.
Datum anno Domini M° CCC° tricesimo ipso die Beati Petri ad Cathedram.
28 mei 1359
REYNALT, hertog van Gelre, verklaart overeengekomen te zijn met de geërfden van der Elborch, van Dorenspiec en van Oestenwolde,
dat zij eenen dijk mogen leggen van der Elborgh noordelijk naar Oestenwolde, en geeft hun een dijkrecht.Ghegeven int jaer ons Heren
dusent driehondert neghen ende vijftich des Dinxdaghes nae Sante Urbaens dach des heilighen pawes ende martelers.
8 april 1362
EDWART, hertog van Gelre, bevestigd den brief d.d. 28 mei 1359, door zijnen broeder hertog REYNOUT aan de geërfden van der Elborch,
van Dorenspijc en van Oestenwolde gegeven. Gegeven int jaer ons Heren dusent driehondert twe ende tsestich opten
Vridach na Judica me Domine in den vasten.

Er zijn nog veel meer verwijzingen te vinden bij het Streekarchivaat Noordwest-Veluwe

Top

Het ontstaan van Elborgh (of Elburg).

Elburg is believed to owe its origin to the Romans, who are said to have had a fortress here, called Aliso Castellum.
Some derive its origin through Aeliburgh, from Aelis Gracilis, an officer under the Emperor Nero. Others advance the more
probable theory that the name came from apiece of high land called the El, on which the older part of the place was built.
Whatever its origin, the name Elborgh was applied to the town as early as 1233, when it was ordained a city by Count Otto of Gelderland.
Later the Counts and Dukes of Gelderland, within whose territory Elburg lay, granted it additional lands from time to time,
gave it a dyk-brief in 1359, and confirmed its dike privileges in 1362. It was admitted in 1365 as the second city of
Gelderland to the great Hanseatic League, of which Wesel also was a member.
in 1394 the duke made occasional pleasure trips there, perhaps on account of the fishing and duck-hunting,
which long formed the chief industries of the place. Because of its favorable situation, the town was a fortress in 1395,
and two years later it was authorized to hold two Lilt "kermesses" or fairs.
Top

Leden van de Steenhouwersgroep 2004.

De steenhouwersgroep 'De Breukrand' is van 29 mei tot en met 7 juni 2004 op bezoek
geweest bij De Elborgh. Meer dan een week lang hard werken, veel eten en drinken, lange dagen,
met prachtige hardstenen beelden als resultaat.

 Maarten Luijk

 Mieke Beijer

 Ton Maria Nijhof

 Hans van Uden

 Annet de Wit

 Anneke Janse

 Angelo Moyano

Top

De Elborgh in het Jaar van de Boerderij.

2003 is het Jaar van de Boerderij. Ter gelegenheid daarvan heeft de oudheidkundige vereniging Arent thoe Boecop een boek uitgegeven
waarin een groot aantal historische boerderijen van Elburg en omgeving is opgenomen. Zo ook De Elborgh.

(click op de foto voor een vergroting)
   

Top

Jaarverslag 2004 De Elborgh.

Speciaal voor de klanten die bij De Elborgh kunst hebben gekocht, en voor de kunstenaars die hebben geëxposeerd, brengen wij ieder jaar een jaarverslag uit.
Een prachtig vormgegeven boekwerkje met daarin een verslag van alle exposities, activiteiten, cijfers en andere wetenswaardigheden.
Klanten en kunstenaars krijgen het jaarverslag gratis toegezonden. Helaas weten wij niet alle namen en adressen van onze klanten. Mocht u het jaarverslag
niet hebben ontvangen, maar u heeft wel kunst bij ons gekocht, mail ons, dan sturen wij u het per opgaande alsnog toe.
Bent u geïnteresseerd, bijvoorbeeld omdat u het afgelopen jaar De Elborgh heeft bezocht, maar bent u (nog) geen klant, dan kunt u het jaarverslag
bestellen door overmaking van 2,50 euro naar gironummer 9317265 o.v.v. "Jaarverslag 2004" en uw adres.
Van het vorige jaarverslag (2003) zijn ook nog enkele exemplaren beschikbaar.
Top